كوهها را آفريد و آنها را ميخهاى زمين قرار داد . فرشتگان عرض كردند : پروردگار ما آفريده‌اى محكم‌تر از كوهها نيافريده است . پس خدا آهن را آفريد و كوه را بريد ، آنگاه آتش را آفريد و آهن را آب كرد . سپس خداى متعال به آب امر كرد آتش را خاموش كند و باد را فرمان داد و آب را تيره ساخت . فرشتگان ( دربارهء محكمترين مخلوق ) با هم اختلاف كردند و گفتند : از خدا مىپرسيم . عرض كردند : پروردگارا استوارترين آفريدگانت چيست ؟ خداى متعال فرمود : هيچ چيز نيافريده‌ام كه محكم‌تر از قلب آدم باشد ، آنگاه كه با دست راست خود صدقه مىدهد و آن را از دست چپش پنهان مىدارد - اين محكمترين آفريده‌اى است كه خلق كرده‌ام » . « 59 » عبد الله بن مبارك به سندهايش از مردى روايت كرده كه او به معاذ گفت : حديثى كه از رسول خدا ( ص ) شنيده‌اى برايم نقل كن . راوى گويد : معاذ گريست تا آن اندازه كه پنداشتم از گريه آرام نمىگيرد ، آنگاه آرام شد و گفت : شنيدم كه رسول خدا ( ص ) به من فرمود : اى معاذ ، عرض كردم : لبيك پدر و مادرم به فدايت فرمود : حديثى برايت مىگويم كه اگر آن را حفظ كنى سود مىبرى و اگر آن را ضايع سازى و ضبط نكنى روز قيامت در پيشگاه خدا حجّتى نخواهى داشت . اى معاذ خداى متعال پيش از آفرينش آسمانها و زمين هفت فرشته آفريد ، آنگاه آسمانها را خلق كرد و براى هر يك از هفت آسمان فرشته‌اى را نگهبان قرار داد كه شكوهى با عظمت به او داده است . پس مأموران حفظ و ضبط اعمال با اعمالى كه بنده از صبح تا شب انجام داده بالا مىروند و اين اعمال همانند خورشيد نورانى است تا آن كه اين اعمال را به آسمان دنيا بالا مىبرند آن را تزكيه كرده و در نتيجه زياد مىشود . فرشتهء نگهبان آسمان دنيا به ضبط كنندگان اعمال مىگويد : اين عمل را به صورت صاحبش بزنيد ، من مأمور رسيدگى به غيبت هستم و

--> ( 59 ) اين حديث را ترمذى در ( سنن ) ، ج 12 ، ص 263 ، با كمى اختلاف روايت كرده است . و گفته است : حديث غريب است و جز به همين صورت آن را نمىشناسيم .